A algúns danos en quente

Anotación

Igual é confabulación astral, igual cousa de filias numéricas ou simplemente pura coincidencia, que algúns esteamos rondando a idea de volver a escribir nos nosos blogues esquecidos. . Eu non teño intención de escribir con regularidade aquí, polo menos de momento, pero manteño as ganas de comentar en páxinas de terceiros e promover iso que se chama conversa.

No caso de ascarida, recuperou a intención en Casa Asca usando o sistema de publicación Ghost que non ten integrado un sistema de comentarios propio. Mágoa, porque teríame gustado poder discutir alí do que fala. Pero as solucións máis obvias son sempre as máis sinxelas:

Así que ao conto. O que ven a continuación ven ao fío de Ola e Eu tiña unha web cunha melodía MIDI.

Levo uns días borrándome de servizos web como Last.fm, Del.icio.us, Tuenti… Non reviso o que queda atrás, simplemente busco o botón “darme de baixa” e acepto sen contemplacións. Non é ningunha valentía, nin obedece a ningún experimento social. Simplemente estou dándome de baixa de todos aqueles servizos web dos que non saco ningún tipo de proveito.

Non entrarei aquí no debate sobre a privacidade senón no de dar servizo. A estas alturas da película, se non podo sacar algún tipo de aproveitamento dun servizo web, non o quero… e se me interesa, xa valorarei como e, sobre todo, a cambio de que. Neste punto coincido parcialmente con ascárida. Eu decido como, cando, que e para que. Non me preocupa tanto o que controlen as webs nas que me apunto se non o meu control sobre as cousas que teño nesas webs. Un pequeno acto de responsabilidade persoal. Penso que ademais, esa mínima reflexión sobre o que facemos en cada momento na rede é o que constrúe a nosa identidade dixital.

E sobre a identidade dixital, quédome co que di ela ao final do seu segundo artigo:

deixamos de ser internautas para converternos en usuarios. Queremos volver?

Eu sufrín ese cambio, se é que algún día fun internauta. E en calquera caso os meus hábitos na rede cambiaron bastante nos últimos anos. Chámalle madurez, adaptación ao medio, evolución, necesidade… E o caso é que non estou seguro de querer volver, porque de facelo, xa non estou na Internet de hai uns anos e todo(todos) cambiou(cambiamos). A idea de que na rede todos seríamos prosumidores penso que está bastante obsoleta. Aquí hai alimentadores e alimentados e están, polo menos os primeiros, ben organizados e dirixidos. Os alimentados mantemos a posibilidade de escoller menú, pero o supermercado dos alimentos mantense ben definido e estruturado polos primeiros. Supoño que só nos queda o autocultivo pero precisamos ensinantes, espazos e vías de relación… ou igual xa están e só precisamos usalas.

Facer a túa hortiña require esforzo pero é o único dos poucos xeitos que che garantizan certa liberdade alimenticia.

Se che apetece falar do tema prefiro que non deixes un comentario. Faino nese teu espazo na web.

Os meus avatares no twitter (Vol. 3) + Bonus

Standard

Aquí están os meus últimos 9×9 avatares usados no twitter en meses pasados…

E de bonus, os fondos que utilizo no meu móbil e máis no tablet…

Poema de voda

Standard

Este é un poema para Irma e para Pablo. Escrito con amizade, cariño e complicidade.

Penso en debuxarte
Pechar os ollos e adiviñar o contorno
das túas mans, da túa boca
onde aniña o sorriso da tenrura

Quero sorprenderte
nunha illa xélida do norte
inventar unha ruta boreal
Coa liberdade de saber e gañarmos

Busco descubrirte
Encherche o pelo de todas as palabras
-quercus, tridacnas, ulex-
prendidas no tempo que nos une.

Invisto en soñarte
percorrendo almofadas
mentres a música dorme
On the Streets of Philadelphia

Falo de quererte
cada mañá de domingo
en illas golfos penínsulas diques
Atravesar sen compás a rosa dos ventos…

Decido seguirte
e construír rúas empedradas
que me leven paseniño
polos reflexos da túa voz.

Grazas por deixarnos formar parte do voso día!

Os meus avatares no twitter (vol. 2)

Standard

Continuando o artigo Os meus avatares no twitter, aquí van os 9×9 avatares que cambiei, semanalmente, durante estes últimos meses.

…está a tamaño “orixinal” quitando o .mini do nome, por se alguén os quere.

 

Matricúlate na Universidá de la vida

Standard

Comentei en twitter (My other life™) unha argalla desas que me pasan polo maxín de cando en vez, na que solicitaba colaboración para levala a cabo. Todas as persoas que amosaron interese recibiron este correo e tanto elas coma ti, sodes libres de facer un forward e ver até onde chega isto.

————————————————————————————————————————————————-

Ola

Vou comezar agradecendo o teu interese nesta argallada e que esteas disposto a perder o tempo polo simple feito de pasar un bo rato. Supoño que niso se basea o éxito da web. Pero imos alixeirar…
Todo empezou:
Pensando en facer unha web na que poder escribir de xeito serio, pero con moito humor, ironía… e de ser preciso mala hostia!
En que consiste:
Basicamente a idea é a mesma que a da coñecida web http://www.elmundotoday.es: construír un espazo con artigos de humor escritos cun ton riguroso e formal.
A “Universidá de la vida” sería a web dunha universidade ficticia pero baseada nunha universidade real, coas súas áreas de coñecemento, os seus departamentos, o seu órgano reitor, as súas teses doctoroais, os honoris causa, etc.
Os contidos da web reflectirán o comportamento dunha universidade tradicional pero cun toque de humor.
Funcionaría como un blogue/portal no que haberá artigos sobre os logros, accións, descubrimentos e todo tipo de novas que podería xerar unha universidade tradicional.
O contido dos artigos debería respirar ese sentido común que ten todo o mundo e que banaliza as situacións máis serias. Como podería ser “O departamento de análise matemático descubre un erro na regla de tres”; “Un equipo de investigadores da facultade de económicas crea un produto financeiro que garante pesos a catro pesetas”; “Presentan a tese doctoral: Impacto na redución da gripe por durmir con calcetíns”; etc.
Ah! E esquecía algo que xa notaríades. A lingua. A min gustaríame que fose un proxecto en lingua galega, pero a intención é chegar a todo o territorio hispanofalante (se pensamos en sacar cartos, se non chegamos nós!) polo que a proposta é facer a web en castelán, sen omisión de versión galega (o noso propio campus).
Que se necesita:
Inicialmente precisaríase un deseño institucional (logotipo e esas cousas) para a universidade e a estrutura da web acorde con el.
Á hora de crear contidos penso que podería ser suficiente unha persoa por área de coñecemento (experimentais, da saúde, sociais e xurídicas, técnicas, humanidades…)  para escribir un ou dous artigos semanais de menos extensión que o que levo escrito neste correo.
Como obter beneficios:
Non se me ocorre ningún outro modo de obter beneficios nun primeiro momento que o da publicidade na propia web, pero sempre podemos pensar en contactar coa propia xente de El mundo today e propoñerlles a idea. Ou falar con Universia ou calquera outra entidade que teña relación coa universidade que quixera promocionar este espazo.
E se a cousa funciona:
Estaría moi ben, pero imos poñer os pés no chán. Por que poderíamos matricular xente e incluso ofrecer titulacións simbólicas. Ou vender merchandaisin (camisolas, colantes, etc.). Ou integrar xogos en liña que poidan xerar ingresos. Ou reconverter nun espazo social de interación das persoas (si, un facebook). Ou… volver a poñer os pés no chán e ir vendo como van saíndo as cousas.
E agora que?
Pois agora falas ti. Se pensas que podes/queres/che apetece/etc. participar e facer a túa achega, podemos ir coordinando as cousas. Responde a este correo coas túas impresións e xa imos vendo. Probablemente abra un grupo no Google Groups para poder ir comentando as cousas.
Sobre min e esta idea:
Estas son das cousas que un día colles con moita forza e que vai perdendo aire co tempo, como tantas. Igual é unha desbarrada excesiva. Igual non é o momento. Igual ten poucos visos de funcionar. Pero, por ese mesmo motivo, se ti te ves con capacidade de levar isto adiante ou lle ves algo de xeito estou disposto a delegar e ceder toda a coordinación. De feito, o secretismo foi parte do xogo para chegar até aquí, pero podes facer público todo o que levo falado até o de agora… e de feito probablemente eu tamén o faga, pero é venres e xa chega de ordenador.
Xa está todo:
Grazas por chegar a esta parte do correo. Memoriza o código “ESTÁSTRALLADO” porque vale por unha caña cando me vexas por aí! :)

Apertas!

Candidaturas á alcaldía de Ferrol 2011

Standard

Xa van 4 anos desde que deixara rexistradas as comunicacións que 5 partidos políticos (psoe, pp, bng, eu e if) fixeran para a súa candidatura á alcaldía de Ferrol. Ao final fora Vicente Irisarri do PSOE o que se fixo co sillón do concello na cidade.

Este ano non vou repetir o mesmo, pero si quero deixar constancia das comunicacións que os políticos e políticas desta cidade nos fixeron chegar. Dentro de catro anos volveremos a lelas.

BNGConverxencia Galega -  Esquerda UnidaIndependientes por FerrolPPPSOE