(un artigo de Manuel Hermo)

O vindeiro martes oito de abril na sala Obradoiro do Palacio de Congresos de Santiago de Compostela, a Fundación Galega da Sociedade do Coñecemento, Ineo e Microsoft van celebrar a presentación das “Novas ferramentas TIC en galego” para mellorar a produtividade.

Ao acto acudirán, entre outros, o Presidente da Xunta de Galicia e a Presidenta da transnacional na península ibérica que presentará o seu último sistema operativo en galego, lamentablemente aínda non o derradeiro.

É conveniente repasar algunhas cousas. O Consello da Xunta de Galicia, órgano executivo do poder galego, aprobou o 10 de xaneiro de 2006 o Plano Estratéxico Galego da Sociedade da Información [1] (PEGSI), que posteriormente foi ratificado, o 30 de marzo, polo poder lexislativo, o Parlamento de Galicia, que ven sendo, nun estado de dereito, a máxima expresión da vontade do pobo, neste caso o galego.

Se, por unha banda, o PEGSI fai unha aposta clara polo uso do software libre e dos formatos abertos de arquivos, a transnacional norteamericana é o máximo representante de todo o contrario, emprego de software privativo e formatos de arquivos pechados, feito que se constata, entre outros, cos reiterados avisos e sancións multimillonarias impostas pola UE.

A primeira sanción foi en marzo do 2004, o importe de 497 millóns de euros, o motivo: abuso de posición dominante [2]. Posteriormente, en xullo de 2006, e desta volta por non ofrecer á competencia suficiente información sobre interoperabilidade. O importe foi de 280,5 millóns [3].

Entrementres, a propia Sra. Neelie Kroes, Comisaria europea de Competencia e despois de múltiples manifestacións como:

- “Sinceramente lamento que a compañía non teña cumprido co que lle pediu a Comisión hai máis de dous anos”.

- “Non se pode consentir que ese comportamento ilegal continúe indefinidamente. Ningunha compañía está por riba da lei”.

anunciaba, en outubro de 2007, que a transnacional, despois de 42 meses ignorando e desobedecendo, por fin acataba as ordes ditadas dende BruXelas, eso si despois de que o tribunal de primera instancia da UE rexeitara sen ambaxes todos os argumentos presentados contra a multa de 497 millóns de euros por abuso de posición dominante [4].

Pese a todo iso, e se se pensaba que xa estaba todo resolto e a paz resultaba inevitable, o pasado mes de febreiro de 2008, a empresa norteamericana bateu unha nova marca, sendo sancionada coa máis alta multa da historia a unha única empresa. A Comisión Europea tivo que voltar a sancionala, desta volta, con 899 millones de euros, o motivo cobrar un prezo excesivo pola información que subministra aos seus rivais para que poidan fabricar produtos compatibles co seu sistema operativo [5].

E a situación non rematou, Microsoft ten na actualidade outros casos abertos, un denunciado polo Comité Europeo de Sistemas Interoperables, refírese á falta de compatibilidade do programa Office; o outro iniciado por denuncia da empresa informática noruega Opera, analizará se é legal incluír o buscador Explorer como parte do sistema operativo Windows. [6]

A situación en Galicia é incomprensible, mentres parte do goberno traballa a prol do software libre que, por certo está en galego hai ben de tempo, tanto os sistemas operativos, como moitas por non dicir todas as aplicacións que calquera pode empregar na súa casa ou traballo, grazas ao traballo desinteresado, calado, anónimo de centos de galegas e galegos e continúa en evolución e desenvolvemento, outra parte segue de ollos pechados negando a realidade que os rodea na que a moitos gobernos do planeta, a propia UE, moitos dos estados que a compoñen, incluído o español, e gran parte dos gobernos de outras comunidades autónomas, apostan claramente polo emprego do Software libre e os formatos abertos de arquivos.

A modo de exemplo véxase un informe da Universidade da Coruña [7] sobre a situación do software libre no ámbito das políticas nacionais e internacionais , que comeza do teor literal seguinte:

“O Goberno galego e a Consellería de Innovación e Industria, a través do seu acordo de goberno do pasado mes de xullo de 2005, apostaron decididamente pola dinamización do software libre. Neste sentido, unha das liñas de actuación que se pretende desenvolver é o Observatorio de Software Libre de Galicia, que ten a finalidade de estudar a realidade das empresas, os concellos, os centros educativos e a sociedade galega en xeral, en relación ao uso do software libre. ”

Alguén, se existe quen o saiba, pode explicar á cidadanía galega que está acontecendo en Galicia? Pois segundo semella, a presidenta de Microsoft Ibérica, o vindeiro martes ofrecerá información de primeira man con respecto ás novidades do sector das TIC, e desvelará a estratexia de Microsoft para Galicia, [8] -Nos collan confesados!.-

[1] http://www.sociedadedainformacion.eu/pegsi/pegsi.php?lg=gal

[2] http://www.elmundo.es/mundodinero/2006/07/12/economia/1152692081.html

[3] http://www.elmundo.es/navegante/2004/03/22/empresas/1079986535.html

[4] http://www.cincodias.com/articulo/empresas/Microsoft/pone/fin/42/meses/desacato/CE/cdscdi/20071023cdscdiemp_12/Tes/

[5] http://www.elmundo.es/navegante/2008/02/27/tecnologia/1204108694.html

[6] http://www.elmundo.es/navegante/2007/12/13/tecnologia/1197556899.html

[7] http://www.mancomun.org/images/informe%20inicial%20pol%EDticas.pdf

[8] http://www.codigocero.com/spip.php?article4013

Levo unhas semanas practicando o podcrossing, e como a c’mmon’s boy lle resultou simpática a cousa, pediume que redactase algo sobre ese palabro inventado. Este foi o resultado:

Podcrossing …coma o bookcrossing, pero con podcasts!

O intercambio de obxectos debe ser, despois do sexo, un dos xeitos de relación social máis estendido do mundo. Agora que as relacións interpersoais están tornándose en novas definicións coa intromisión da rede internet, existen aínda certos movementos que, mantendo os métodos tradicionais analóxicos, fan uso desas novas capacidades tecnolóxicas que se ofrecen hoxe en día.

O bookcrossing é o máximo expoñente deste tipo de accións. Un rexistro en-liña onde queda reflectida a vida dun libro, que por miles de posibles motivos distintos, unha persoa decide ceibar nalgún punto do planeta, agardando que un curioso o recolla. Tan simple coma iso: un colle un libro, rexístrao en bookcrossing.org e libérao coa esperanza de que quen o recolla reflita na mesma web o interese mostrado no libro… e así, ad-infinitum.

Con esta idea de partida nace o Podcrossing. Os podcasts, esa especie de locucións embebidas en arquivos de audio distribuidos pola rede coma sementes, están ocupando un espazo, coma o que anos atrás ocupaban as radios universitarias, locais, piratas,… Pero esa conexión puramente dixital, en ocasións impide que a difusión destes medios alcance a todo o mundo, sobre todo a aqueles que non teñen acceso a ese tecido enredado de bits.

A idea do podcrossing é ben sinxela: gravar un cd de audio co contido dun podcast e perder ese cd nalgún lugar concorrido. Así, sen máis… ben, igual estaría ben escribir na carátula os enderezos web e nomes dos podcasts incluídos. Pero permitir en calquera caso, que a sorpresa do descoñecido poda cativar para sempre ó inocente oínte.

Se a persoa que os escoite gusta do contido, estou ben seguro de que ha facer todo o posible para continuar con esta afección.

…o conto é que nin se me ocurrira poñelo por aquí…

Colombia, Febrero de 2.008

Señor presidente Chávez,

En nombre de la gente de Colombia, no del gobierno ni de ninguna entidad gubernamental, quisiéramos darle las mas sinceras gracias por sus oficios como mediador en la liberación de las dos secuestradas Clara Rojas y Consuelo González.

Son de todos muy conocidas, por sus recientes acciones y declaraciones, las grandes razones humanitarias que le han motivado a ser el gran intermediario en el conflicto que vive nuestra bella Colombia desde hace tantos años.

Por eso, estamos todos seguros que usted, Presidente Chávez, es capaz de lograr la liberación de los restantes 698 secuestrados por las FARC.

A cambio de eso, Presidente Chávez, y a nombre de la gran mayoría de Colombianos, le extiendo una mano con nuestros mejores deseos para usted y una lista de regalos.

Le damos las FARC y al ELN, todas para usted. No nos las merecemos, nuestro egoísmo hace que rechacemos a estas personas tan humanitarias, llévenselas usted y disfrútenlas.

Le damos toda la droga que esta en los territorios donde se esconden las FARC, haga lo que le plazca con ella. Regálensela a los jóvenes europeos que constantemente hacen colectas para ayudar a las guerrillas, creo que se lo merecen.

Le damos todas las minas quiebra patas que han puesto las FARC en nuestra tierra, le damos los burros-bombas, le damos los cilindros explosivos con lo que se han destruido humildes pueblos.

Le damos a todos los que odian a Colombia, le damos a Piedad Córdoba, úsela a su antojo, desfrútela.

Le damos a todos los violentos, los delincuentes, los políticos corruptos.

Le damos el gobierno de transición que Piedad Córdoba le prometió a Simón Trinidad.

Le damos a Simón Trinidad, cuando cumpla su condena en los Estados Unidos, se lo puede llevar también.

Le damos el terrorismo que asola nuestra nación, cójaselo para usted. Cuando ya lo tenga, llámelo como quiera “beligerancia”, “humanismo”, “altruismo”, “proyecto Bolivariano”.

Le damos a los paramilitares, triste consecuencia de Las acciones “humanitarias” de las guerrillas.

Le damos nuestras lagrimas, nuestros miedos, nuestros temores, nuestras pesadillas, nuestro dolor, nuestros más funestos recuerdos.

Le damos todo eso, presidente, si disfrútelo y compártalo con todos los que lo aplauden, con todos los que alientan su proyecto Bolivariano.

Por favor, no lo devuelva, es todo suyo. Se lo damos de todo corazón.

Respetuosamente,

Un colombiano más.

…recibido por email…

Jerome Bixby é o autor literario de The man from earth, unha película que está revolucionando(outra?) as redes de intercambio de arquivos e pasando polo boca a boca da xente pola súa simpleza… inversamente proporcional ó seu interese.

Nacida hai máis de 60 anos, da mente deste escritor, guionista entre outras cousas de algún capítulo de Star Trek, non puido conseguir o seu soño de vela nos cines. Pero foi o seu fillo Eric D. Wilkinson quen consegiu ademáis de promocionala, tal e como se fai hoxe en día cos productos curiosos que nunca chegan polos cauces normals ás grandes pantallas, facer que esté en boca de moita xente.

A sinxela distribución pola rede da película fixo todo o traballo duro e así o agradecía o propio Eric:

Am I upset… surprisingly no. Thanks to everyone who has downloaded this torrrent and watched the film, our awareness level is through the roof. For that I say, “THANK YOU”!
What you guys have done here is nothing short of amazing. In the future, I will not complain about file sharing. YOU HAVE HELPED PUT THIS LITTLE MOVIE ON THE MAP!!!! When I make my next picture, I just may upload the movie on the net myself!

A historia en sí é ben sinxela de contar: Un home reune na súa casa ós amigos de universidade, todos expertos na súa materia (bioloxía, antropoloxía,…), para despedirse deles. Declárase un home de cromañón, leva vivo miles de anos e antes de que se estranen pola súa inmutabilidade ó longo do tempo, decide desaparecer. É entón cando os compañeiros, tratan de atopar algo que permita desenmascaralo e saber se está tolo, minte… ou é real!

As caractarísticas desta película de ciencia ficción é a ausencia de multitude de escenarios e os efectos especiais. Só persoas, unha casa e diálogos bos e elaborados. O tipo de características que para min fai grande a películas como Cube: a sinxeleza dos medios para contar unha boa historia.

Realmente, a película como tal, a min non me entusiasmou demasiado cinematograficamente falando. Creo que pode ser un magnífico libro e unha excepcional obra de teatro, pero a simpleza desta rodaxe, fai que se asemelle máis na montaxe a un telefilme de fin de semán que a unha película. Non obstante o mérito está en verdade, como o amigo Crespo me comentaba e que foi quen me falou dela(grazas tío!), na análise da estructura da memoria. Do paso do tempo e da capacidade de lembrar certos feitos e incluso indo máis aló… de qué nos sirve a experiencia e o aprendido… se é que servise para algo.

Deixo o trailer da película por se alguén ten curiosidade e tamén unha crítica… e por suposto é moi sinxela de atopar na rede e merece a pena adicarlle os 87 minutos que dura.

Fai hoxe 14 meses, facía unha miniguía para aqueles que tivesen interese en visitar Londres. Hoxe repito, coa idea de suxerir e axudar a aqueles que queiran coñecer Roma.

Guía para viaxar a Roma poucos cartos

…non é a lonliplane, pero algo é algo…