Jerome Bixby é o autor literario de The man from earth, unha película que está revolucionando(outra?) as redes de intercambio de arquivos e pasando polo boca a boca da xente pola súa simpleza… inversamente proporcional ó seu interese.

Nacida hai máis de 60 anos, da mente deste escritor, guionista entre outras cousas de algún capítulo de Star Trek, non puido conseguir o seu soño de vela nos cines. Pero foi o seu fillo Eric D. Wilkinson quen consegiu ademáis de promocionala, tal e como se fai hoxe en día cos productos curiosos que nunca chegan polos cauces normals ás grandes pantallas, facer que esté en boca de moita xente.

A sinxela distribución pola rede da película fixo todo o traballo duro e así o agradecía o propio Eric:

Am I upset… surprisingly no. Thanks to everyone who has downloaded this torrrent and watched the film, our awareness level is through the roof. For that I say, “THANK YOU”!
What you guys have done here is nothing short of amazing. In the future, I will not complain about file sharing. YOU HAVE HELPED PUT THIS LITTLE MOVIE ON THE MAP!!!! When I make my next picture, I just may upload the movie on the net myself!

A historia en sí é ben sinxela de contar: Un home reune na súa casa ós amigos de universidade, todos expertos na súa materia (bioloxía, antropoloxía,…), para despedirse deles. Declárase un home de cromañón, leva vivo miles de anos e antes de que se estranen pola súa inmutabilidade ó longo do tempo, decide desaparecer. É entón cando os compañeiros, tratan de atopar algo que permita desenmascaralo e saber se está tolo, minte… ou é real!

As caractarísticas desta película de ciencia ficción é a ausencia de multitude de escenarios e os efectos especiais. Só persoas, unha casa e diálogos bos e elaborados. O tipo de características que para min fai grande a películas como Cube: a sinxeleza dos medios para contar unha boa historia.

Realmente, a película como tal, a min non me entusiasmou demasiado cinematograficamente falando. Creo que pode ser un magnífico libro e unha excepcional obra de teatro, pero a simpleza desta rodaxe, fai que se asemelle máis na montaxe a un telefilme de fin de semán que a unha película. Non obstante o mérito está en verdade, como o amigo Crespo me comentaba e que foi quen me falou dela(grazas tío!), na análise da estructura da memoria. Do paso do tempo e da capacidade de lembrar certos feitos e incluso indo máis aló… de qué nos sirve a experiencia e o aprendido… se é que servise para algo.

Deixo o trailer da película por se alguén ten curiosidade e tamén unha crítica… e por suposto é moi sinxela de atopar na rede e merece a pena adicarlle os 87 minutos que dura.

Fai hoxe 14 meses, facía unha miniguía para aqueles que tivesen interese en visitar Londres. Hoxe repito, coa idea de suxerir e axudar a aqueles que queiran coñecer Roma.

Guía para viaxar a Roma poucos cartos

…non é a lonliplane, pero algo é algo…

O benquerido señor Ghanito, enlázame noutra liada, desta vez para falar de oito cousas… pois aí vou:

1. One, é o nome dunha das 114 vilas en Niphad Taluka, na India. Niphad significa lugar sen montañas. A súa principal producción é a caña de azúcar.
2. Dous é o número escollido para as rexións Europeas, Sudafricana, Oriente Medio e Xapón de entre as oito posibilidades que existen. Existen ademáis 4 subdivisións segundo se conta ou non o Reino Unido e máis Irlanda.
3. Tres é o único caracter, que na codificación ASCII ten semellanza con sí mesmo. Codifícase co número 33, usado frecuentemente nas consultas médicas.
4. Catro é o número atómico do Berilio. Esta é unha sustancia utilizada comunmente na fabricación de twetters para equipos de son e que se deixou de utilizar para os tubos de neon polo seu caracter canceríxeno.
5. Cinco é utilizado como símbolo neo-nazi, para expresar 5 palabras: “Non teño nada que dicir”, unha frase asinada por Alex Curtis, representando unha especie de código de silencio.
6. Seis son as cordas dunha guitarra estándar. William R. Cumpiano está considerado un mestre luthier na construcción destes instrumentos.
7. Sete é un dos compoñentes do título do único libro de Aleksis Kivi, Sete irmáns. Ata esa importante obra, a literatura finesa estaba dominada polos suecos.
8. Oito considerase un número de fortuna na cultura chinesa. Isto débese á similitude fonética da súa pronunciación, coas palabras prosperidade e riqueza.

…quén se atrevería a seguir con esta argallada… como mínimo Héctor Anllo!