O libro é a escolma de textos e imaxes Proxecto Identidade, que coordinou Besbe.

A letra é de Tati Mancebo, do poemario NósQuen.

A música é de Vale Tudo. Casino no caso do video e Dos piedras no caso do audio.

Mil grazas a todas e todos!

P.D. Algo falla co podpress… e por non tratar de amañalo, deixo o audio para descarga directa.

 

 NósQuen e Vale Tudo en Proxecto Identidade: Play Now | Play in Popup | Download (51)

(un artigo de Manuel Hermo)

O vindeiro martes oito de abril na sala Obradoiro do Palacio de Congresos de Santiago de Compostela, a Fundación Galega da Sociedade do Coñecemento, Ineo e Microsoft van celebrar a presentación das “Novas ferramentas TIC en galego” para mellorar a produtividade.

Ao acto acudirán, entre outros, o Presidente da Xunta de Galicia e a Presidenta da transnacional na península ibérica que presentará o seu último sistema operativo en galego, lamentablemente aínda non o derradeiro.

É conveniente repasar algunhas cousas. O Consello da Xunta de Galicia, órgano executivo do poder galego, aprobou o 10 de xaneiro de 2006 o Plano Estratéxico Galego da Sociedade da Información [1] (PEGSI), que posteriormente foi ratificado, o 30 de marzo, polo poder lexislativo, o Parlamento de Galicia, que ven sendo, nun estado de dereito, a máxima expresión da vontade do pobo, neste caso o galego.

Se, por unha banda, o PEGSI fai unha aposta clara polo uso do software libre e dos formatos abertos de arquivos, a transnacional norteamericana é o máximo representante de todo o contrario, emprego de software privativo e formatos de arquivos pechados, feito que se constata, entre outros, cos reiterados avisos e sancións multimillonarias impostas pola UE.

A primeira sanción foi en marzo do 2004, o importe de 497 millóns de euros, o motivo: abuso de posición dominante [2]. Posteriormente, en xullo de 2006, e desta volta por non ofrecer á competencia suficiente información sobre interoperabilidade. O importe foi de 280,5 millóns [3].

Entrementres, a propia Sra. Neelie Kroes, Comisaria europea de Competencia e despois de múltiples manifestacións como:

- “Sinceramente lamento que a compañía non teña cumprido co que lle pediu a Comisión hai máis de dous anos”.

- “Non se pode consentir que ese comportamento ilegal continúe indefinidamente. Ningunha compañía está por riba da lei”.

anunciaba, en outubro de 2007, que a transnacional, despois de 42 meses ignorando e desobedecendo, por fin acataba as ordes ditadas dende BruXelas, eso si despois de que o tribunal de primera instancia da UE rexeitara sen ambaxes todos os argumentos presentados contra a multa de 497 millóns de euros por abuso de posición dominante [4].

Pese a todo iso, e se se pensaba que xa estaba todo resolto e a paz resultaba inevitable, o pasado mes de febreiro de 2008, a empresa norteamericana bateu unha nova marca, sendo sancionada coa máis alta multa da historia a unha única empresa. A Comisión Europea tivo que voltar a sancionala, desta volta, con 899 millones de euros, o motivo cobrar un prezo excesivo pola información que subministra aos seus rivais para que poidan fabricar produtos compatibles co seu sistema operativo [5].

E a situación non rematou, Microsoft ten na actualidade outros casos abertos, un denunciado polo Comité Europeo de Sistemas Interoperables, refírese á falta de compatibilidade do programa Office; o outro iniciado por denuncia da empresa informática noruega Opera, analizará se é legal incluír o buscador Explorer como parte do sistema operativo Windows. [6]

A situación en Galicia é incomprensible, mentres parte do goberno traballa a prol do software libre que, por certo está en galego hai ben de tempo, tanto os sistemas operativos, como moitas por non dicir todas as aplicacións que calquera pode empregar na súa casa ou traballo, grazas ao traballo desinteresado, calado, anónimo de centos de galegas e galegos e continúa en evolución e desenvolvemento, outra parte segue de ollos pechados negando a realidade que os rodea na que a moitos gobernos do planeta, a propia UE, moitos dos estados que a compoñen, incluído o español, e gran parte dos gobernos de outras comunidades autónomas, apostan claramente polo emprego do Software libre e os formatos abertos de arquivos.

A modo de exemplo véxase un informe da Universidade da Coruña [7] sobre a situación do software libre no ámbito das políticas nacionais e internacionais , que comeza do teor literal seguinte:

“O Goberno galego e a Consellería de Innovación e Industria, a través do seu acordo de goberno do pasado mes de xullo de 2005, apostaron decididamente pola dinamización do software libre. Neste sentido, unha das liñas de actuación que se pretende desenvolver é o Observatorio de Software Libre de Galicia, que ten a finalidade de estudar a realidade das empresas, os concellos, os centros educativos e a sociedade galega en xeral, en relación ao uso do software libre. ”

Alguén, se existe quen o saiba, pode explicar á cidadanía galega que está acontecendo en Galicia? Pois segundo semella, a presidenta de Microsoft Ibérica, o vindeiro martes ofrecerá información de primeira man con respecto ás novidades do sector das TIC, e desvelará a estratexia de Microsoft para Galicia, [8] -Nos collan confesados!.-

[1] http://www.sociedadedainformacion.eu/pegsi/pegsi.php?lg=gal

[2] http://www.elmundo.es/mundodinero/2006/07/12/economia/1152692081.html

[3] http://www.elmundo.es/navegante/2004/03/22/empresas/1079986535.html

[4] http://www.cincodias.com/articulo/empresas/Microsoft/pone/fin/42/meses/desacato/CE/cdscdi/20071023cdscdiemp_12/Tes/

[5] http://www.elmundo.es/navegante/2008/02/27/tecnologia/1204108694.html

[6] http://www.elmundo.es/navegante/2007/12/13/tecnologia/1197556899.html

[7] http://www.mancomun.org/images/informe%20inicial%20pol%EDticas.pdf

[8] http://www.codigocero.com/spip.php?article4013

[O contido desta anotación mandouma o amigo Kincho por email e non puiden resistirme a publicalo, tras pedirlle permiso, por suposto!]

No se si conoceis esta historia pero creo que es genial el montaje que han hecho estos comicos con colaboracion de alguna gente famosa.
Los videos estan en ingles y no hay subtitulos, lo siento. Espero que os guste igualmente.

Jimmy Kimmel es un comico y presentador de un “Late Night Show” tan extendidos en Yankilandia.
Este hombre acababa sus programas diciendo durante los creditos ” Pedimos disculpas a Matt Damon por no haberle invitado pero es que nos quedamos sin tiempo” o algo similar.

Lo hacia sin razon aparente, simplemente porque le parecia gracioso mencionar a Matt Damon como un famoso al que nunca invitaria al final del programa donde seria probable que la entrevista fuese interrumpida.
En el siguiente video se puede ver como Jimmy lo explica y hace finalmente una entrevista a Matt Damon:

Como podeis ver la entrevista acaba con otra broma con la colaboracion de Matt Damon.
Le siguieron otras bromas con la colaboracion de otro colaborador del programa de Jimmy. Bueno, en el primero creo que realmente fue cosa del entrevistador:

Tras esto viene lo mejor. Sarah Silverman, colaboradora del programa de Jimmy y su novia tenia un video preparado para este en directo en el propio programa de Jimmy. Aqui la podeis ver:

Y como replica ya que el hombre no se pudo contener (quien seria capaz teniendo los medios!) y por si la cosa ya fuese poco elaborada hizo esto:

Mira que odio a los Yankies, pero que grandioso ha sido esto!!

De todos modos no hagais circular demasiado el correo porque no quiero que lo vea un productor español y trate de hacer lo mismo con Los Serrano, Operacion Triunfo, etc…

Nos vemos. Kincho

Levo unhas semanas practicando o podcrossing, e como a c’mmon’s boy lle resultou simpática a cousa, pediume que redactase algo sobre ese palabro inventado. Este foi o resultado:

Podcrossing …coma o bookcrossing, pero con podcasts!

O intercambio de obxectos debe ser, despois do sexo, un dos xeitos de relación social máis estendido do mundo. Agora que as relacións interpersoais están tornándose en novas definicións coa intromisión da rede internet, existen aínda certos movementos que, mantendo os métodos tradicionais analóxicos, fan uso desas novas capacidades tecnolóxicas que se ofrecen hoxe en día.

O bookcrossing é o máximo expoñente deste tipo de accións. Un rexistro en-liña onde queda reflectida a vida dun libro, que por miles de posibles motivos distintos, unha persoa decide ceibar nalgún punto do planeta, agardando que un curioso o recolla. Tan simple coma iso: un colle un libro, rexístrao en bookcrossing.org e libérao coa esperanza de que quen o recolla reflita na mesma web o interese mostrado no libro… e así, ad-infinitum.

Con esta idea de partida nace o Podcrossing. Os podcasts, esa especie de locucións embebidas en arquivos de audio distribuidos pola rede coma sementes, están ocupando un espazo, coma o que anos atrás ocupaban as radios universitarias, locais, piratas,… Pero esa conexión puramente dixital, en ocasións impide que a difusión destes medios alcance a todo o mundo, sobre todo a aqueles que non teñen acceso a ese tecido enredado de bits.

A idea do podcrossing é ben sinxela: gravar un cd de audio co contido dun podcast e perder ese cd nalgún lugar concorrido. Así, sen máis… ben, igual estaría ben escribir na carátula os enderezos web e nomes dos podcasts incluídos. Pero permitir en calquera caso, que a sorpresa do descoñecido poda cativar para sempre ó inocente oínte.

Se a persoa que os escoite gusta do contido, estou ben seguro de que ha facer todo o posible para continuar con esta afección.

…o conto é que nin se me ocurrira poñelo por aquí…

…ou mellor dito, centros de contactos ou chamadas (de aquí en diante: cc), que non sei eu qué sonará mellor.

Matino ultimamente, nos requisitos básicos que deberían ter os axentes que traballan nun cc. Obviamente, todo depende das necesidades e obxetivos dese centro, pero vou poñer simplemente nunha tesitura ós que teñan a ben contestar esta pregunta:

¿Prefires unha persoa que teña grandes coñecementos do que fala, pero non sexa capaz de expresalos con corrección? ¿Ou que non dispoña da capacidade técnica suficiente, pero se explique e che faga comprender as cousas claaramente?

A pregunta é complicada, pero vou poñer dous exemplos: Un técnico dun proveedor de acceso a internet, axudoume a configurar un router, pero porque eu me defendía e interpretaba o que quería dicir, xa que controlar o tema controlaba pero facerse entender xa era outra cousa.  E por outra banda, unha rapaza de atención ó cliente de outro operador cameloume coa súa retórica, boas palabras  e dialéctica, pero ó final o problema tiven que máis ou menos resolvelo eu pola miña conta. Obviamente hai que mollarse e non valen medias tintas, pero por customer satisfaction, quédome coas softskills do segundo exemplo.