Arquivado en Imaxines
ás 20:09
na procura dun nome
arquivado en: Multi-½, Imaxines, avidablog, PolÉtica, Ceros e uns, galEGO, Ciberlingua, Xeral
O libro é a escolma de textos e imaxes Proxecto Identidade, que coordinou Besbe.
A letra é de Tati Mancebo, do poemario NósQuen.
A música é de Vale Tudo. Casino no caso do video e Dos piedras no caso do audio.
Mil grazas a todas e todos!
P.D. Algo falla co podpress… e por non tratar de amañalo, deixo o audio para descarga directa.
- Etiquetags: beliscos pequenos, besbe, casino, dos piedras, nósquen, o blog dos pelachos, poemario, proxecto identidade, tati mancebo vale tudo
ás 0:30
A veces merece la pena conocer famosos
arquivado en: Imaxines, Multi-½, Xeral
[O contido desta anotación mandouma o amigo Kincho por email e non puiden resistirme a publicalo, tras pedirlle permiso, por suposto!]
No se si conoceis esta historia pero creo que es genial el montaje que han hecho estos comicos con colaboracion de alguna gente famosa.
Los videos estan en ingles y no hay subtitulos, lo siento. Espero que os guste igualmente.
Jimmy Kimmel es un comico y presentador de un “Late Night Show” tan extendidos en Yankilandia.
Este hombre acababa sus programas diciendo durante los creditos ” Pedimos disculpas a Matt Damon por no haberle invitado pero es que nos quedamos sin tiempo” o algo similar.
Lo hacia sin razon aparente, simplemente porque le parecia gracioso mencionar a Matt Damon como un famoso al que nunca invitaria al final del programa donde seria probable que la entrevista fuese interrumpida.
En el siguiente video se puede ver como Jimmy lo explica y hace finalmente una entrevista a Matt Damon:
Como podeis ver la entrevista acaba con otra broma con la colaboracion de Matt Damon.
Le siguieron otras bromas con la colaboracion de otro colaborador del programa de Jimmy. Bueno, en el primero creo que realmente fue cosa del entrevistador:
Tras esto viene lo mejor. Sarah Silverman, colaboradora del programa de Jimmy y su novia tenia un video preparado para este en directo en el propio programa de Jimmy. Aqui la podeis ver:
Y como replica ya que el hombre no se pudo contener (quien seria capaz teniendo los medios!) y por si la cosa ya fuese poco elaborada hizo esto:
Mira que odio a los Yankies, pero que grandioso ha sido esto!!
De todos modos no hagais circular demasiado el correo porque no quiero que lo vea un productor español y trate de hacer lo mismo con Los Serrano, Operacion Triunfo, etc…
Nos vemos. Kincho
- Etiquetags: humor, Jimmy Kimmel, late night, Matt Damen Sarah Silverman
ás 14:30
CARTA DE AGRADECIMIENTO AL SEÑOR PRESIDENTE HUGO CHAVEZ F.
arquivado en: eSementes, tomonota, Imaxines, PolÉtica, Xeral
Colombia, Febrero de 2.008
Señor presidente Chávez,
En nombre de la gente de Colombia, no del gobierno ni de ninguna entidad gubernamental, quisiéramos darle las mas sinceras gracias por sus oficios como mediador en la liberación de las dos secuestradas Clara Rojas y Consuelo González.
Son de todos muy conocidas, por sus recientes acciones y declaraciones, las grandes razones humanitarias que le han motivado a ser el gran intermediario en el conflicto que vive nuestra bella Colombia desde hace tantos años.
Por eso, estamos todos seguros que usted, Presidente Chávez, es capaz de lograr la liberación de los restantes 698 secuestrados por las FARC.
A cambio de eso, Presidente Chávez, y a nombre de la gran mayoría de Colombianos, le extiendo una mano con nuestros mejores deseos para usted y una lista de regalos.
Le damos las FARC y al ELN, todas para usted. No nos las merecemos, nuestro egoísmo hace que rechacemos a estas personas tan humanitarias, llévenselas usted y disfrútenlas.
Le damos toda la droga que esta en los territorios donde se esconden las FARC, haga lo que le plazca con ella. Regálensela a los jóvenes europeos que constantemente hacen colectas para ayudar a las guerrillas, creo que se lo merecen.
Le damos todas las minas quiebra patas que han puesto las FARC en nuestra tierra, le damos los burros-bombas, le damos los cilindros explosivos con lo que se han destruido humildes pueblos.
Le damos a todos los que odian a Colombia, le damos a Piedad Córdoba, úsela a su antojo, desfrútela.
Le damos a todos los violentos, los delincuentes, los políticos corruptos.
Le damos el gobierno de transición que Piedad Córdoba le prometió a Simón Trinidad.
Le damos a Simón Trinidad, cuando cumpla su condena en los Estados Unidos, se lo puede llevar también.
Le damos el terrorismo que asola nuestra nación, cójaselo para usted. Cuando ya lo tenga, llámelo como quiera “beligerancia”, “humanismo”, “altruismo”, “proyecto Bolivariano”.
Le damos a los paramilitares, triste consecuencia de Las acciones “humanitarias” de las guerrillas.
Le damos nuestras lagrimas, nuestros miedos, nuestros temores, nuestras pesadillas, nuestro dolor, nuestros más funestos recuerdos.
Le damos todo eso, presidente, si disfrútelo y compártalo con todos los que lo aplauden, con todos los que alientan su proyecto Bolivariano.
Por favor, no lo devuelva, es todo suyo. Se lo damos de todo corazón.
Respetuosamente,
Un colombiano más.
…recibido por email…
ás 16:17
The man from earth
arquivado en: tomonota, avidablog, Imaxines, Multi-½, Ceros e uns, PolÉtica, Xeral
Jerome Bixby é o autor literario de The man from earth, unha película que está revolucionando(outra?) as redes de intercambio de arquivos e pasando polo boca a boca da xente pola súa simpleza… inversamente proporcional ó seu interese.
Nacida hai máis de 60 anos, da mente deste escritor, guionista entre outras cousas de algún capítulo de Star Trek, non puido conseguir o seu soño de vela nos cines. Pero foi o seu fillo Eric D. Wilkinson quen consegiu ademáis de promocionala, tal e como se fai hoxe en día cos productos curiosos que nunca chegan polos cauces normals ás grandes pantallas, facer que esté en boca de moita xente.
A sinxela distribución pola rede da película fixo todo o traballo duro e así o agradecía o propio Eric:
Am I upset… surprisingly no. Thanks to everyone who has downloaded this torrrent and watched the film, our awareness level is through the roof. For that I say, “THANK YOU”!
What you guys have done here is nothing short of amazing. In the future, I will not complain about file sharing. YOU HAVE HELPED PUT THIS LITTLE MOVIE ON THE MAP!!!! When I make my next picture, I just may upload the movie on the net myself!
A historia en sí é ben sinxela de contar: Un home reune na súa casa ós amigos de universidade, todos expertos na súa materia (bioloxía, antropoloxía,…), para despedirse deles. Declárase un home de cromañón, leva vivo miles de anos e antes de que se estranen pola súa inmutabilidade ó longo do tempo, decide desaparecer. É entón cando os compañeiros, tratan de atopar algo que permita desenmascaralo e saber se está tolo, minte… ou é real!
As caractarísticas desta película de ciencia ficción é a ausencia de multitude de escenarios e os efectos especiais. Só persoas, unha casa e diálogos bos e elaborados. O tipo de características que para min fai grande a películas como Cube: a sinxeleza dos medios para contar unha boa historia.
Realmente, a película como tal, a min non me entusiasmou demasiado cinematograficamente falando. Creo que pode ser un magnífico libro e unha excepcional obra de teatro, pero a simpleza desta rodaxe, fai que se asemelle máis na montaxe a un telefilme de fin de semán que a unha película. Non obstante o mérito está en verdade, como o amigo Crespo me comentaba e que foi quen me falou dela(grazas tío!), na análise da estructura da memoria. Do paso do tempo e da capacidade de lembrar certos feitos e incluso indo máis aló… de qué nos sirve a experiencia e o aprendido… se é que servise para algo.
Deixo o trailer da película por se alguén ten curiosidade e tamén unha crítica… e por suposto é moi sinxela de atopar na rede e merece a pena adicarlle os 87 minutos que dura.
ás 22:21
Flores falsas
arquivado en: avidablog, Imaxines, galEGO, Xeral
As cousas de plástico, ás veces teñen máis vida que as naturais. Ó mellor non ulen, non podrecen co tempo, non se reproducen,… pero permanecen impasibles ó longo dos días e mostran a mesma imaxe semán tras semán.
En ocasións síntome así, de plástico, inmutable, pero cunha imaxe externa impecable. Será o momento de cambiar de floreiro.



ou
ou






