Poema de voda

Standard

Este é un poema para Irma e para Pablo. Escrito con amizade, cariño e complicidade.

Penso en debuxarte
Pechar os ollos e adiviñar o contorno
das túas mans, da túa boca
onde aniña o sorriso da tenrura

Quero sorprenderte
nunha illa xélida do norte
inventar unha ruta boreal
Coa liberdade de saber e gañarmos

Busco descubrirte
Encherche o pelo de todas as palabras
-quercus, tridacnas, ulex-
prendidas no tempo que nos une.

Invisto en soñarte
percorrendo almofadas
mentres a música dorme
On the Streets of Philadelphia

Falo de quererte
cada mañá de domingo
en illas golfos penínsulas diques
Atravesar sen compás a rosa dos ventos…

Decido seguirte
e construír rúas empedradas
que me leven paseniño
polos reflexos da túa voz.

Grazas por deixarnos formar parte do voso día!