[Xa que morreu o blogmillo… vou adicar esta semán a unha vella historia.]

O nadal arrinca marcando unha imparable conta atrás. Por suposto, nós non decidimos cando comeza… diso xa se encargan outros. Pero da igual, tratar de evitar o inevitable non leva a ningún sitio. Mellor introducirse na voráxine de luces e sons. Xirar nunha nube de po blanco e plásticos de cores.

Non hai vacina para esta pequena gran pandemia… máis que, coma outras, deixala curar soa…