En relativamente pouco tempo, vexo duas películas que non me deixan indiferente, pero que tampouco acabo de comprendelas.

Son Addiction e La Pianista. A primeira polo seu cambio de tono final, que non me pareceu concordante co resto, e que non rematei de entender ben. A segunda, porque pese a que en todo momento penso no que me está a contar, non acabo de ver a onde se dirixe.

Son dos que me gustan as peliculas que fan pensar, pero estas rizan o rizo.

Por certo, que á escritora da obra literaria La Pianista, deronlle o Nobel de literatura este ano.

(Voume de vacacións [nunca é tarde] así que volvo para a semana ;P)